سوره القمر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
1به نام خداى گسترده مهر مهرورز
إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرٖ
49حقيقت ما هر چيزى را به اندازه آفريديم.
وَ مَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٞ كَلَمۡحِۢ بِٱلۡبَصَرِ
50و فرمان ما جز يكى نيست، همانند چشم بر هم زدن.
وَ لَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ
51و بيقين (افراد) مشابه شما را هلاك كرديم، پس آيا ياد آورنده (و پندگيرندهاى) هست؟!
وَ كُلُّ شَيۡءٖ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ
52و هر چيزى كه انجامش دادند در نوشتههاى متين (نامه اعمالشان ثبت) است.
وَ كُلُّ صَغِيرٖ وَ كَبِيرٖ مُّسۡتَطَرٌ
53و هر كوچك و بزرگى نوشته شده است.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَ نَهَرٖ
54در حقيقت پارسايان (خود نگهدار) در بوستانهاى (بهشتى) و نهرها هستند.
فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقۡتَدِرِۢ
55در جايگاه راستين، نزد بزرگ فرمانرواى توانا.
سوره الرحمن
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحۡمَٰنُ
1به نام خداى گسترده مهر مهرورز؛ (خداى) گستردهمهر،
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ
2قرآن را آموزش داد؛
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ
3انسان را آفريد،
عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ
4« بيان »را به او آموزش داد.
ٱلشَّمۡسُ وَ ٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانٖ
5خورشيد و ماه، حساب شده (در حركت) اند،
وَ ٱلنَّجۡمُ وَ ٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ
6و گياه و درخت (براى او) سجده مىكنند.
وَ ٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَ وَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ
7و آسمان را برافراشت، و ترازو (و معيار) را نهاد،
أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ
8تا اينكه در مورد ترازو (و معيار) طغيان مكنيد.
وَ أَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَ لَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ
9و وزن را بر (اساس) دادگرى برپا داريد و ترازو را (نكاهيد و به مردم) خسارت نزنيد.
وَ ٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ
10و زمين را براى آفريدگان نهاد،
فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَ ٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ
11در حالى كه در آن ميوه و درخت خرماى داراى شكوفه است،
وَ ٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَ ٱلرَّيۡحَانُ
12و دانه (هاى) داراى برگ و گياه خوشبوست.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
13پس (اى انسانها و جنيان) كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ كَٱلۡفَخَّارِ
14انسان را از گل خشكيدهاى همچون سفال آفريد،
وَ خَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجٖ مِّن نَّارٖ
15و جن را از زبانه (رنگارنگ بىدود) آتش آفريد.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
16پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَ رَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ
17(او) پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر است.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
18پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ
19دو دريا را درآميخت، در حالى كه روبروى همديگرند،
بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ
20(و) بين آن دو مانعى است تا به يكديگر تجاوز نكنند.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
21پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَ ٱلۡمَرۡجَانُ
22از آن دو (دريا) مرواريد و مرجان بيرون مىآيد.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
23پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
وَ لَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشََٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ
24و (كشتىهاى) روان گشته در دريا كه پديد آمده همچون كوههاست فقط از آن اوست.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
25پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانٖ
26همه كسانى كه روى آن (زمين) هستند فناپذيرند،
وَ يَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَ ٱلۡإِكۡرَامِ
27و ذات پروردگارت كه شكوهمند و ارجمند است باقى مىماند.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
28پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
يَسَۡٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ ٱلۡأَرۡضِ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ
29هر كس در آسمان و زمين است از او درخواست مىكند و او هر روز در كارى (و حالى) است.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
30پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ
31اى دو گرانمايگان (انسانها و جنيان) بزودى به (حساب) شما مىپردازيم.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
32پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىانگاريد؟!
يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَ ٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ ٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ
33اى گروه جن و انسان! اگر مىتوانيد از اطراف آسمانها و زمين نفوذ كنيد، پس نفوذ كنيد، (ولى) جز با تسلط نفوذ نمىكنيد.
سوره التکاثر
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ افزونطلبى و فخر فروشى شما را سرگرم ساخت.
حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ
2تا اينكه به ديدار قبرها رفتيد.
كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ
3هرگز چنين نيست، در آينده خواهيد دانست!
ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ
4سپس هرگز چنين نيست، در آينده خواهيد دانست!
كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ
5هرگز چنين نيست، اگر (بر فرض) با علم يقينى مىدانستيد.
لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ
6حتما دوزخ را مىديديد.
ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ
7سپس مسلما با ديده يقين آن را مىديديد.
ثُمَّ لَتُسَۡٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ
8سپس در آن روز قطعا از نعمتها بازپرسى خواهيد شد.
